Gourmelita

Κολοκάσι ή cocoyam. Κάτι μεταξύ πατάτας και γλυκοπατάτας, πολύ νόστιμο και πάρα πολύ θρεπτικό-γεμάτο προβιταμίνη Α και Β Complex-που προέρχεται αρχικά από την Χαβάη. Ήταν η κύρια τροφή των Χαβανέζων, και είναι εξαιρετικά εύπεπτο. Θυμάμαι να το έχω δοκιμάσει στην Κύπρο, πολλά χρόνια πίσω. Όταν το είδα στο σούπερ μάρκετ, αποφάσισα να το πάρω, και μετά να ψάξω στα Κυπριακά βιβλία μαγειρικής μου-έχω κι από αυτά εννοείται-για μια ωραία συνταγή. Τυχαία όμως, πήρε το μάτι μου ένα μικρό προσπέκτους συνταγών που συνόδευαν το συγκεκριμένο ζαρζαβατικό, το οποίο περιείχε και απλές συνταγές, και πολύτιμες πληροφορίες. Αποφάσισα να το φτιάξω με αρνάκι, παραλάσσοντας μια συνταγή του προσπέκτους για κολοκάσι καπαμά. Ένωσα ένα αρνίσιο μπούτι, κόκκινο κρασί, κολοκάσι, λίγο λεμόνι, και φρέσκο θυμάρι στην γάστρα, τα άφησα να ψηθούν περίπου 2 ώρες, και...βγήκε ένα φαγητό...λουκούμι, που μπορείτε να δοκιμάσετε στα οικογενειακά σας τραπέζια και να μείνουν όλοι πολύ ευχαριστημένοι!   ...

Στο νησί μου την Κάσο, το Πάσχα και τα Χριστούγεννα, συνηθίζεται να τρώμε 'οφτό'. Το οφτό είναι αρνί ή κατσικάκι γάλακτος, γεμισμένο με πασπαρά, και ψημένο για άπειρες ώρες στον ξυλόφουρνο. Τι είναι ο πασπαράς; Γέμιση, που αποτελείται από τα εντόσθια του ζώου, ξηρούς καρπούς, αποξηραμένα φρούτα και ρύζι. Στο δικό μας σπίτι, τον πασπαρά, τον έφτιαχνε συνήθως η αγαπημένη μου θεία Φωφώ, και δεν γεμίζαμε αρνάκι, τον τρώγαμε μόνο του, δίπλα σε όποιο κρέας ετοιμάζαμε εκείνες τις ημέρες. Η θεία Φωφώ, τον έφτιαχνε με κουκουνάρι και σταφίδες, και κάθε μα κάθε Χριστούγεννα, ονειρεύομουν πότε θα τον δοκιμάσω. Από τότε που έφυγε από κοντά μας η αγαπημένη μου θεία όμως, κανείς δεν έφτιαξε τον δικό της πασπαρά ξανά σε οικογενειακό τραπέζι. Τώρα που οι μέρες μυρίζουν όλο και πιο πολύ Χριστούγεννα, τον νοστάλγησα τόσο πολύ, που σήμερα αποφάσισα να τον φτιάξω για εμένα μόνο. Θέλοντας να τον σερβίρω σαν κυρίως πιάτο όμως, σκέφτηκα να δοκιμάσω να τον φτιάξω με ρύζι για risotto. Απ...

Τα τελευταία 15 περίπου χρόνια, είμαι η 'υπεύθυνη' της μαγειρίτσας για την ευρύτερη οικογένεια μου. Κάθε μα κάθε Πάσχα, φτιάχνω την αγαπημένη μου αυτή σούπα, κι αναρωτιέμαι γιατί την φτιάχνω μόνο τότε. Ποτέ όμως δεν την έχω φτιάξει εκτός της εποχής της, κι αυτό την κάνει πραγματικά παραδοσιακή και ξεχωριστή για εμένα. Το καλό με την δική μου μαγειρίτσα, είναι ότι είναι πολύ εύκολη, δεν περιέχει εντόσθια-παρά μόνο κρέας, και είναι πραγματικά πολύ νόστιμη. Το μυστικό βρίσκεται στο αυγολέμονο φυσικά, και στην σωστή-για εμένα-ποσότητα λαχανικών. Άλλο ένα μικρό-και όχι τόσο ευχάριστο-μυστικό, είναι το κεφαλάκι που απλώς βράζω μέσα στην σούπα, αλλά και χωρίς αυτό η σούπα είναι και πάλι πολύ νόστιμη...οπότε η επιλογή είναι δική σας! Δεν θα σας μπερδέψω εδώ με τις παραλλαγές της, απλώς θα πω ότι μπορείτε να πειραματιστείτε προσθέτοντας και άλλα λαχανικά όπως αντίδια ή σέσκουλα ή και σπανάκι ακόμα, για λίγο διαφορετική γεύση. Επίσης, εάν το θέλει η οικογένεια σας, προσθέστε συκ...